Yanarım
Kasım 13, 2008
Hmm. Bir aşkta burda biter(12 Kasım 2008). Daha 2 hafta önceden belliydi bunun olacağı ve oldu. Yapacak birşey yok. Hayatımda tekrar onunla olmayı beklemek gibi bir lüksüm yok. Hayat beklemiyor çünkü. Yas mı tutcam, oturup mal gibi saatlerce alıycam mı? Hiç sanmıyorum. Gerçekten seviyordum ama bırakıp giden biri için bence deymez.
Aşağıdaki sözler gerçekten herşeyi anlatıyo gibi. Okurken biraz olumsuz düşünün anlarsınız. Haydi sağlıcakla.
daha once yasananlar ne kadar bosmus seni gorunce anladım basıma kaynar sular dokuldu birden seni gec gordugume yanarım acıldı bak gemiler denizin ortasında ne hossun kumsallar seninle guzel sana doyamazsam yanarım acıldı bak gemiler denizin ortasında ne hossun yasamak seninle guzel beni anlamazsan yanarım daha once yasananlar ne kadar bosmus seni bulunca anladım bugunu yasamanın sevinci yeter sana doyamazsam yanarım acıldı bak gemiler denizin ortasında ne hossun sevismek seninle guzel sana sarılmazsam yanarım acıldı bak gemiler denizin ortasında ne hossun yasamak seninle guzel beni anlamazsan yanarım(2)
Tek rakibim sabır taşı
Kasım 3, 2008
Hep üstüme geliyor birileri. Hep sevdiğim insanlarla hiç istemezken aram bozuluyor. Hep sevgilimle ilgili sorunlar oluyor. Bazen kavga ediyoruz, bazen de çok iyiyken biri çıkıp o güzel günlerin içine sı.ıyor. Bazen sadece sevmek istiyorum, başka hiçbir şey düşünmeden. Hep onu sevmek istiyorum, hiç şüphem olmadan. Hep onunla olmak istiyorum, ölene dek. Bazıları gelip saçma sapan konuşuyorlar. Bazen bunlara sabredemiyorum, patlıyorum. Tek rakibim sabır taşı desem vallahi doğru olur. İdaalıyım yani. Hep sabretmeye çalışıyorum, hep alttan alıyorum. Ama sabrımın tükendiği yerde kırmadığım insan bırakmıyorum. Ne yapalım? Kendi doğamı değiştirmem ki.
Hep, hiç ve bazen ile dolu bir yazı.