Yanarım

Kasım 13, 2008

Hmm. Bir aşkta burda biter(12 Kasım 2008). Daha 2 hafta önceden belliydi bunun olacağı ve oldu. Yapacak birşey yok. Hayatımda tekrar onunla olmayı beklemek gibi bir lüksüm yok. Hayat beklemiyor çünkü. Yas mı tutcam, oturup mal gibi saatlerce alıycam mı? Hiç sanmıyorum. Gerçekten seviyordum ama bırakıp giden biri için bence deymez. ;) Aşağıdaki sözler gerçekten herşeyi anlatıyo gibi. Okurken biraz olumsuz düşünün anlarsınız. Haydi sağlıcakla. ;)

daha once yasananlar
ne kadar bosmus
seni gorunce anladım
basıma kaynar sular dokuldu birden
seni gec gordugume yanarım

acıldı bak gemiler
denizin ortasında ne hossun
kumsallar seninle guzel
sana doyamazsam yanarım
acıldı bak gemiler
denizin ortasında ne hossun
yasamak seninle guzel
beni anlamazsan yanarım

daha once yasananlar
ne kadar bosmus
seni bulunca anladım
bugunu yasamanın sevinci yeter
sana doyamazsam yanarım

acıldı bak gemiler
denizin ortasında ne hossun
sevismek seninle guzel
sana sarılmazsam yanarım
acıldı bak gemiler
denizin ortasında ne hossun
yasamak seninle guzel
beni anlamazsan yanarım(2)

Hep üstüme geliyor birileri. Hep sevdiğim insanlarla hiç istemezken aram bozuluyor. Hep sevgilimle ilgili sorunlar oluyor. Bazen kavga ediyoruz, bazen de çok iyiyken biri çıkıp o güzel günlerin içine sı.ıyor. Bazen sadece sevmek istiyorum, başka hiçbir şey düşünmeden. Hep onu sevmek istiyorum, hiç şüphem olmadan. Hep onunla olmak istiyorum, ölene dek.  Bazıları gelip saçma sapan konuşuyorlar. Bazen bunlara sabredemiyorum, patlıyorum. Tek rakibim sabır taşı desem vallahi doğru olur. İdaalıyım yani.  Hep sabretmeye çalışıyorum, hep alttan alıyorum. Ama sabrımın tükendiği yerde kırmadığım insan bırakmıyorum.  Ne yapalım? Kendi doğamı değiştirmem ki. :(

Hep, hiç ve bazen ile dolu bir yazı. :(